Vertrouwen in GOD DEN VADER.

Vader zegt: ik zorg voor jou.

Mogen wij daar dan aan twijfelen?

Moeten wij niet blindelings vertrouwen en bouwen, op het Woord wat Vader ons gegeven heeft?

Moeten wij niet vertrouwen, op Gods Almacht, op Zijn Wijsheid?

En iedereen knikt in stemmig, ja iedereen is het daar wel mee eens dat klopt wat ik zeg.

God is de Vader, wij Zijn kinderen. Ja klopt helemaal, daar zijn we allemaal mee eens.

Maar wat is dan het probleem?

Ik zal het u vertellen.

Vaak hoor ik mensen zeggen: bid voor mij, want… en er komt een heel verhaal.

De ene keer denk ik ja, daar zit wat in, de andere keer denk ik tja, wat moet ik hier mee?

Mogen wij, om ieder dingetje daarvoor bidden?

Voorbeeld:

Iemand is ziek, heel ziek.

Hij bid zelf voor genezing, maar er gebeurd niets. Familie gaat er voor bidden, er gebeurd niets, dan de gemeente, dan via groepen op internet, er gebeurd niets. Tot hoever mogen we gaan, denk ik dan. Wat is de bedoeling van Vader, dat Hij geen genezing geeft? OF……

Zelf merk ik dat als je een probleem heb, er vanzelf een oplossing komt. Soms bid ik er voor, soms ook niet.

Wel heb ik het vaste vertrouwen, dat mijn Hemelse Vader, mij kent en weet wat ik van node heb. Hij zal mij NOOIT in de steek laten, mij NOOIT, vergeten, mij NOOIT, overslaan.

Ik hoor dan gelijk mensen zeggen: ja maar dan heb je wel een heel makkelijk leven en gaat het je goed voor de wind, anders zeg je dat niet. Nou ik kan u zeggen, ook ik heb mijn vrouw moeten begraven, ik heb veel rijkdom gekend, kinderen die ik kwijt ben, gezondheid die er niet meer is, huis en haard ben ik kwijt geraakt. Klinkt het u bekent in de oren? Job?

Ja ik zeg wel eens, dat ik de hedendaagse Job ben. Wat dat betreft kom ik een heel eind met hem mee.

En toch tel ik, tel ik mijn zegeningen. Dank ik God, voor allen wat ik heb. Dank ik Hem voor mijn leven, dank ik voor mijn eten, drinken, huis ( wat ik nu weer heb ), ja voor alles dank ik God. Ook voor mijn gezondheid, ondanks dat je loopt met hartritmestoornissen en twee lekke hartkleppen, en hernia.

Wat ik moest leren van Vader, is dat ik een vast vertrouw moet hebben, in Hem.

Ik moest leren, dat op de momenten, dat het mij moeilijk ging, Vader mij oppakte, en droeg.

Ik moest leren, dat toen de muizen bijna dood voor de kast lagen, omdat er niets meer in zat, God mensen stuurde, zodat ik weer eten kon kopen.

Ik moest leren, dat op het diepste punt van mijn leven, toen ik afscheid nam van mijn vrouw, God mij zo’n kracht gaf, dat mensen om mij heen er verbaast van waren.

Ik moest door, doorgaan met Zijn werk.

Dan leer je te zien, hoe God, op Zijn tijd, op Zijn manier en Wijze, jou leven stuurt.

Dan zie je de Kracht van God, dan is God niet ver weg, maar heel dicht bij. Dan leer je, dat op het diepste punt, van jou leven, God jou hand pakt, en jou verder leid, jou troost geeft, jou kracht geeft. Dan zie je dat Hij mensen bij elkaar brengt, om zo Zijn wil te volbrengen.

Dan leer je vertrouwen, een vast vertrouwen te hebben in Vader.

Moet ik dan blijven bidden om iets wat nu niet gelijk komt? Nee! 

God weet, wat u van node heeft, voor dat u het aan Vader vraagt, weet Hij het al!!!!

Wordt dan niet gelijk een kind, die aan zijn vader een snoepje vraagt, en het niet gelijk krijgt. God weet het, maar God is geen verzoek platen programma. God geeft, op Zijn tijd, op Zijn wijze. Hij weet wat goed is voor u. God weet heus wel wat Hij moet doen, we hoeven Hem daar niet om te blijven vragen als Hij het niet gelijk geeft wat wij vragen. Ook niet massaal. We denken God te kennen, maar wij begrijpen Hem niet, dat is voor ons te groot, daarvoor zijn wij te klein met ons verstand. Daarom is God, Vader en zijn wij kinderen.

Maar er komt ook nog een ander aspect bij.

Je moet het blindelings vertrouwen hebben, in God. 

En omdat te kunnen hebben, moet je geloven, wat God zegt in Zijn Woord. Geloven dat wat je bid, God het al weet, wat je bid. En dan er niet meer verder mee bezig blijven, om zelf ook een oplossing te zoeken, nee, je bid, leg het bij Vader, en laat het ook daar!

Ik heb in een stuk wat ik eerder schreef,heb ik het gehad over een auto die ik had. Afgekeurd, geen geld voor een andere auto, maar had er wel een nodig. Ik bad en legde het bij Vader neer. Het duurde een paar dagen, ook bij mij kwam toen toch de twijfel, maar wachtte wel af en ondernam zelf niets, en na een paar dagen, rij ik weer in een andere auto, en kan ik weer de dingen doen, die God van mij wil. En ook ik moet erkennen, dat ik gelijk ben als Petrus, die over het water loopt en er in zakt. Ook ik struikelt, ook ik heb last van het vlees. Maar toch leer ik, er van. En probeer steeds weer sterker er van te worden.

Zoek dan eerst, de dingen die van boven zijn.

Weet, dat God den Vader, voor u zorgt.

Weet, dat Vader weet wat goed is voor u.

Weet, dat ook al krijgt u niet of niet gelijk wat u vraagt aan Vader, dat het tot opbouw is van u zelf.

Weet, dat Vader, u nooit, NOOIT in de steek zal laten, maar dat wij dat wel doen met Vader.

Zie, het aardse leven wat wij hier hebben, als een les.

Leren om:

Te vertrouwen.

Te dienen.

Lief te hebben.

Geduld te hebben.

Vrijmoedig te zijn in alles.

Te incasseren.

Elkaar te troosten.

Elkaar te bemoedigen.

Elkaar te sterken.

Elkaar te vermanen.

Elkaar lief te hebben als ons zelf.

Elkaar te geven, zonder terug te verwachten.

Ja, het leven is een grote les, op de school van God. Leren, leren en nog eens leren. Er komt geen eind aan in dit leven. En dat struikelen we, we vallen, we twijfelen.

Maar durf dan ook met het schaamrood op de wangen te zeggen tegen Vader: sorry, vergeef het mij, want ik ben zwak. En ga door.

Ik heb het vaker gezegd:

Het geloof in God, het is een dagtaak. Een levenswijze. Het is hard werken, aan je zelf, en voor God. Het houd niet op, bij twee keer in de kerk te zitten en bidden voor het eten.

Het gaat veel héél véél verder.

Jezus stelt de vogels in de lucht als voorbeeld. Kijk naar ze. Ze zaaien niet, ze maaien niet. En toch hebben ze wat ze nodig hebben. Kijk maar de bloemen in het veld, hoe ze groeien en prachtig bloeien, zijn wij, het kroonstuk van Gods schepping, niet veel meer? Kijk naar het volk Israël, die veertig jaren in de woestijn waren. Elke dag kregen zij hemels brood, brood voor één dag, en de volgende dag, was er weer nieuw manna.

Zou God, als wij met een oprecht hart, vol overgave aan Hem, ons ook maar één seconde van ons leven uit het oog verliezen, vergeten, of ons aan ons lot overlaten?

Ik hoorde pas nog een opmerking: dat als je rijk bent, je rijk gezegend bent, en als je arm bent dat het een vloek is.

Ik zeg u: ik ben arm, wat aardse bezittingen betreft. Ik kan geen nieuwe auto, huis, kleding, enz. kopen, ik heb geen last van de mannon, de geld God. Ik tel mijn zegeningen door alles wat ik krijg, want ik krijg het van mijn Hemelse Vader! En ik? Ik hoef alleen maar dank U wel te zeggen.

Ben ik dan arm? 

Is het dan een vloek?

Ik denk, weet wel zeker, dat ik rijk ben, rijker als de grootse miljonair hier op aarde, want zij hebben reeds hun loon ontvangen.

Dat ik niet vervloekt ben, maar rijk, heel rijk gezegend ben, en nog steeds wordt.

We moeten niet kijken naar de bankrekening.

We moeten niet kijken naar onze bezittingen.

We moeten niet kijken of onze voordeur mooier is dan bij de buren.

We moeten niet kijken of het gras groener is bij de buren, als bij ons.

Al het geen wat u bezit, het is u gegeven door den Vader! Gij zijt slechts rentmeester, over het geen gij bezit. U zal verantwoording moeten afleggen, over het geen u daarmee doet. Niets, van het al, gij bezit, kunt u meenemen, als u sterft. God zal wel vragen aan u: Wat heeft u gedaan met al het geen, wat Ik u gegeven heeft. Wel denkend aan het tweede gebod, heb u naaste lief als u zelf, leen zonder terug te verwachten. 

God zal nooit, vragen aan u: hoe dikke bankrekening had u, in uw leven, want zie, dan heb ik een mooie plaats voor u vooraan in Mijn koninkrijk. Voorbeelden staan er genoeg in de bijbel, wat dat betreft.

Nee, zoek eerst het koninkrijk van God, en u zal alles toe geworpen krijgen.

Jezus zegt: alles wat u van harte begeert, Ik zal het doen. 

Dat is niet massaal constant bidden, dat is vragen, en verwachten dat het direct gebeurd. Weten dat God u alles geeft, wat u nodig heeft. Daar zit geen luxe bij, geen BMW geen Rolls Royce, geen dure Vila, geen dikke bankrekening.

Maar wel, je eten, drinken, dak boven je hoofd, gezondheid, of de kracht om in ziekte toch de dingen te kunnen doen voor Vader.

Het is een les, die wij moeten leren.

Vader geeft, Vader neemt.

God de Vader zij geprezen!

Hamba Tuhan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *