De realistische waarheid.

Als men alleen maar gelukzaigheid kent, hoe weet men dan wat ellende is?

Wanneer mensen in het paradijs op de nieuwe aarde, of in de hemelen komen, zullen zij het blijven vinden? Wordt het dan niet gewoontjes, als de vroegere dingen, niet meer in het hart opkomen?

Jesaja 65: 17

  • Want ziet, IK schep nieuwe hemelen en een nieuwe aarde; en de vorige dingen zullen niet meer gedacht worden, en zullen in het hart niet opkomen.

Heden, in deze tijd van onvolmaaktheid, zijn wij graag gelukkig, omdat de ellende van deze vervloekte oude aarde ons tergt.

Genesis 3: 17

  • En tot Adam heeft God gezegd: Terwijl gij geluisterd hebt naar de stem van uw vrouw, en van die boom gegeten hebt, waarvan IK u een gebod gezegd hebt: Gij zult daarvan niet eten; zo is het aardrijk om uwentwil vervloekt; en met smart zult gij daarvan eten, al de dagen van uw leven.

Wanneer Jezus Christus wederkomt, gebeurt dat nota bene in een verschrikkelijke boze tijdsperiode, een tijd van zware verdrukking, een tijd van benauwdheid.

Matthéüs 24: 30

  • En alsdan zal in de hemel verschijnen het teken van de Zoon des mensen; en dan zullen al de geslachten der aarde wenen, en zullen zij de Zoon des mensen zien, komende op de wolken van de hemel, met grote kracht en heerlijkheid.

Dat is het moment, dat mensen gaan voelen, de gelukzaligheid, omdat zij in de ellende zitten, dat geldt vooral voor de goddelozen.

Jesaja 13: 9-13

  • Ziet, de dag des HEEREN komt, gruwelijk, met verbolgenheid en verhit van toorn, om het land te stellen tot verwoesting, en om de zondaars daaruit te verdelgen;
  • want de sterren des hemelen en zijn gesternte zullen haar licht niet laten lichten; de zon zal verduisterd worden, wanneer zij op zal gaan, en de maan zal haar schijnsel niet bekend maken.
  • Want IK zal over de wereld de boosheid bezoeken, en over de goddelozen hun ongerechtigheid; en IK zal de hoogmoed der mensen doen ophouden, en de hovaardij der tirannen zal IK vernederen.
  • IK zal maken, dat een man dierbaarder zal zijn dan dicht goud, en van fijn goud van Ofir.
  • Daarom zal IK de hemelen beroeren, en de aarde zal bewogen worden van haar plaats, vanwege de verbolgenheid des HEEREN der heerscharen, en vanwege de verhitte dag ZIJNS toorn.

 

Maar wat zal de mentaliteit zijn van mensen, als de gelukzaligheid een gewoonlijke dagelijkse kost is? Zullen zij nog wel het besef hebben, wat gelukkig zijn is?

Wanneer al de vroegere dingen, niet meer gedacht worden, en het gewoon is dat men gelukkig is. Hoe kan men dan gelukkig zijn?

Is de toekomst van de nieuwe aarde of de nieuwe hemelen, eigenlijk wel leuk? Wordt het dan niet eentonig?

Neem als voorbeeld een muzieknummer? Als je het nummer voortdurend luistert, wordt het dan niet saai? Als je dat nummer, afwisselt met een saai nummer, blijft de eerste nummer aangenaam.

Wat zal het gevoel geven van deze eentonige flat:

Wie wil dan nog naar de nieuwe aarde of naar de nieuwe hemelen?

Wat heeft het leven dan voor zin?

Is het leven niet bestemd voor God ZELF? Is het Gods idee niet dat mensen HEM aanbidden? Is het bedenken van goed en kwaad niet aan God? Het plan van God is niet dat mensen over elkaar heersen!

Voordat Adam en Eva, vierkant met een bolletje en een punt, de fout ingingen, om zelfzuchtig die kennis van goed en kwaad te verkrijgen, en het aan ons hebben overgedragen, was het niet Gods bedoeling, dat HIJ zou bepalen wat goed voor ons zou zijn?

Als Adam en Eva niet van de boom der kennis van goed en kwaad gegeten hadden, was de aarde gevuld met volmaakte naakte mensen, die totaal geen besef hadden van de kennis, die wij tegenwoordig kennen.

 

 

Spring naar toolbar